چشم‌انداز اقیانوسی NOAA: پیش‌بینی کاهش دمای لایه‌های عمیق خلیج مین

11

طبق چشم‌انداز جدیدی که توسط پژوهشگران سازمان ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده (NOAA) تدوین شده است، انتظار می‌رود خلیج مین—که در گذشته به‌عنوان یکی از سریع‌ترین نواحی در حال گرم شدن اقیانوس‌های جهان شناخته می‌شد—در بهار و تابستان پیش رو با کاهش دمای آب در لایه‌های عمقی مواجه شود.

نخستین شواهد از این تغییر توسط مرکز علوم شیلات شمال‌شرق NOAA گزارش شده و در گزارش «وضعیت اکوسیستم نیوانگلند ۲۰۲۵» منتشرشده توسط اداره شیلات NOAA مستندسازی گردیده است.

بر اساس داده‌های موجود، از اواخر سال ۲۰۲۳ تاکنون، منطقه شمال‌غربی اقیانوس اطلس شاهد کاهش دمای لایه‌های زیرین آب بوده است. این پدیده احتمالاً ناشی از حرکت جنوب‌سوی بخش شرقی جریان گلف استریم و همچنین افزایش ورود آب‌های سردتر از سکوی لابرادور و شلف اسکوشیا به این سامانه دریایی بوده است. برآوردها نشان می‌دهند که دمای آب‌های زیرین در خلیج مین در تابستان امسال حدود ۰٫۵ تا ۱ درجه سلسیوس (معادل ۰٫۹ تا ۱٫۸ درجه فارنهایت) کمتر از میانگین دمای بلندمدت تابستانی خواهد بود.

دکتر وینسنت سابا، زیست‌شناس شیلات در مرکز علوم شیلات شمال‌شرق NOAA، اظهار داشت: «روند سرمایشی ناشی از آب‌های سکوی لابرادور اهمیت بالایی دارد و می‌تواند پیامدهای قابل توجهی برای اکوسیستم‌های دریایی محلی و ذخایر شیلاتی به‌همراه داشته باشد.»

دمای آب‌های عمیق مستقیماً بر بهره‌وری گونه‌های کف‌زی مانند کاد (Cod)، هدک (Haddock)، پولاک (Pollock) و انواع فلاندر (Flounder) تأثیر می‌گذارد؛ گونه‌هایی که ترجیح زیستی‌شان به سمت آب‌های خنک‌تر متمایل است. همچنین، لابستر—ارزشمندترین منبع صید در شمال‌شرق ایالات متحده—نیز نسبت به دما بسیار حساس است. گرم‌شدن آب‌های ساحلی نیوانگلند طی دهه‌های اخیر از عوامل کلیدی کاهش جمعیت لابستر در جنوب نیوانگلند بوده، در حالی که در همین مدت جمعیت آن در خلیج مین رشد قابل توجهی داشته است. انتظار می‌رود که خنک‌تر شدن آب تأثیر مستقیمی بر پویایی این گونه ارزشمند اقتصادی و فرهنگی بگذارد.

صنعت صیادی تجاری در منطقه نیوانگلند نقش مهمی در اقتصاد منطقه‌ای ایفا می‌کند، به‌طوری که در سال ۲۰۲۲، بیش از ۱٫۴ میلیارد دلار درآمدزایی داشته و از بیش از ۲۸۰٬۰۰۰ شغل پشتیبانی کرده است. همچنین، این صنعت تأثیر اجتماعی و اقتصادی قابل‌توجهی بر جوامع ساحلی منطقه دارد.

چشم‌انداز بلندمدت همراه این گزارش، که آن نیز توسط متخصصان NOAA طراحی شده است، حاکی از آن است که ورود مکرر و فزاینده آب‌های سردتر به منطقه می‌تواند روند گرم‌شدن حوزه خلیج مین را در سال‌های آینده مهار کرده یا به تعویق بیندازد. با این حال، برای تأیید قطعی این پیش‌بینی، پایش مداوم ضروری است.

در تصویر زیر، جریان‌های اصلی در خلیج مین و شمال‌غربی اقیانوس اطلس به نمایش درآمده‌اند. انتظار می‌رود این منطقه در سال جاری با آب‌های زیرین خنک‌تری مواجه شود؛ شرایطی که می‌تواند برای گونه‌های کلیدی مانند ماهیان کف‌زی و لابستر، زیستگاه‌های بهتری فراهم سازد.


(منبع تصویر: اداره ملی شیلات دریایی – NMFS)

دکتر کاترین میلز، پژوهشگر ارشد مؤسسه تحقیقات خلیج مین، بیان داشت:
«این نخستین محصولی است که اطلاعات پیش‌بینی‌شده با وضوح بالا درباره شرایط اقیانوسی در مقیاس زمانی کوتاه‌مدت را برای سراسر سواحل شرقی ایالات متحده ارائه می‌دهد. گونه‌های کف‌زی مانند کاد، هدک و فلاندر زمستانی در آب‌های سردتر بهره‌وری بیشتری دارند. این اطلاعات می‌تواند در پیش‌بینی پراکنش فصلی گونه‌های دریایی و بهینه‌سازی عملیات صید و زنجیره تأمین بسیار مؤثر واقع شود.»

این چشم‌انداز فصلی در قالب ابتکار «تغییرات اکوسیستم و شیلات» (CEFI)، با همکاری بین‌حوزه‌ای میان متخصصان تحقیقاتی NOAA، اداره ملی خدمات اقیانوسی، اداره ملی اطلاعات ماهواره‌ای و محیط‌زیستی و سرویس ملی هواشناسی تدوین شده است.

چشم‌انداز مزبور بر پایه دو مدل پیشرفته از آزمایشگاه دینامیک سیالات ژئوفیزیکی NOAA (GFDL) طراحی شده است:

  1. مدل SPEAR: سامانه یکپارچه پیش‌بینی و پژوهش سامانه زمین که پیش‌بینی‌های مقیاس بزرگ در زمینه اقیانوس، جو و خشکی ارائه می‌دهد.
  2. مدل MOM6: نسخه ششم مدل مدولار اقیانوسی که با وضوح بالا تغییرات منطقه‌ای، به‌ویژه در نواحی ساحلی، را شبیه‌سازی می‌کند.

این دو مدل در تعامل با یکدیگر، پیش‌بینی‌هایی برای منطقه گسترده‌ای از سواحل شرقی ایالات متحده (از خلیج مین تا جنوب‌شرق آمریکا و جزایر کارائیب) فراهم می‌کنند—مناطقی که محل زیست گونه‌های اقتصادی و حفاظتی متعددی هستند. برای نواحی جنوب‌شرق و کارائیب نیز دمای سطحی آب در سطحی اندکی بالاتر از نرمال برای بهار و تابستان پیش‌بینی شده است.

از طریق ابتکار CEFI، NOAA در حال گسترش سامانه‌های پیش‌بینی منطقه‌ای اقیانوسی برای تمامی سواحل ایالات متحده و دریاچه‌های بزرگ می‌باشد. این سامانه‌ها شامل داده‌هایی درباره ترکیب شیمیایی آب (مانند اسیدیته و میزان اکسیژن) و جمعیت پلانکتون‌ها خواهند بود. پیکربندی منطقه‌ای این سامانه‌ها به مدل‌های جهانی NOAA وابسته هستند، اما با دقت بیشتر ویژگی‌های محلی را که برای شیلات و جوامع ساحلی اهمیت زیادی دارند، مدلسازی می‌کنند.

دکتر سابا در پایان اظهار داشت: «این چشم‌اندازها به ما کمک می‌کنند تا اطلاعات مربوط به تغییرات پیش‌بینی‌شده را با شفافیت و دقت بیشتری به صنعت صید و جوامع ساحلی منتقل کنیم، تا آن‌ها نیز بتوانند آمادگی لازم را برای مواجهه و سازگاری با این تغییرات کسب کنند.»

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *