شرکت سِرکو با همکاری آژانس پروژههای تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا، نمونه اولیه ناو بدون سرنشین متوسط “یواسایکس-۱ دیفاینت” را در قالب برنامه نومارس (ناوهای بدون نیاز به خدمه) رونمایی کرد. این ناو که در کارخانه کشتیسازی نیکلز برادرز ساخته شده است، برای انجام یک سری آزمایشهای دریایی آماده میشود تا امکان استفاده از ناوهای بدون سرنشین مقرونبهصرفه را برای نیروی دریایی آمریکا فراهم کند.
ناو دیفاینت با طول ۱۸۰ فوت و وزن ۲۴۰ تن، از ابتدا بدون در نظر گرفتن امکاناتی برای حضور یا محافظت از خدمه طراحی شده است. برنامه نومارس قصد دارد مزایای قابل توجهی از جمله قابلیت اطمینان در دریا، بازدهی هیدرودینامیکی و ویژگیهای پنهانکاری را به نمایش بگذارد. بر اساس بیانیه دارپا، این برنامه به دنبال تغییر مدل سنتی معماری دریایی است و یک شناور را بدون هیچ گونه امکاناتی برای حضور انسانها طراحی میکند.
سِرکو در سال ۲۰۲۲ برای ساخت این نمونه اولیه توسط دارپا انتخاب شد. این برنامه که در سال ۲۰۲۰ آغاز شده است، هدفش طراحی ناوهای بدون سرنشین متوسط با قابلیت اطمینان و در دسترسپذیری بیسابقه است. رایان ماتا، مدیر مهندسی دریایی سِرکو و مسئول پروژه نومارس، در نشست انجمن نیروی دریایی آمریکا اعلام کرد که این ناو قابلیت اطمینان ۹۰ درصدی در دریا برای یک سال و امکان سوختگیری خودکار را دارد. آزمایشهای سوختگیری خودکار قبلاً در سپتامبر گذشته روی ناوهای مارینر و رنجر انجام شده است. ماتا همچنین تأکید کرد که دیفاینت قبل از انجام یک نمایش گسترده از قابلیتهایش، دو ماه آزمایش دریایی را پشت سر خواهد گذاشت.
وی افزود: «هدف ما اثبات امکانپذیری ناوهای کاملاً بدون سرنشین در مقابل ناوهای نیمهخودکار است. این ناو از نظر اندازه بسیار بزرگتر از نمونههای قبلی است و کاملاً بدون نیاز به خدمه عمل میکند.» اگرچه عکسهای منتشر شده توسط دارپا عرشه ناو را با پوشش محافظتی نشان میدهد، مدلهای مفهومی سِرکو شامل یک پرتابگر تطبیقی عرشه ساخت شرکت “بیایای” و یک کانتینر هستند. ناو بزرگ بدون سرنشین مفهومی سِرکو که ماتا آن را معادل ناوهای اسکورت دوران جنگ جهانی دوم توصیف میکند، مجهز به چهار پرتابگر تطبیقی عرشه با قابلیت حمل ۱۶ سلول موشکی مارک ۴۱ است.
ناو دیفاینت از این نظر منحصربهفرد است که برخلاف ناوهای بدون سرنشین قبلی مانند نومد و رنجر که از شناورهای موجود تبدیل شده بودند، از ابتدا بهعنوان یک ناو کاملاً خودکار طراحی شده است. حذف امکاناتی مانند محل استراحت خدمه و آشپزخانه، فضای بیشتری را برای حمل محموله در این ناو فراهم کرده است. ماتا در این باره گفت: «یکی از مشکلات تاریخی سیستمهای بدون سرنشین این بوده که اگرچه وعده میدهند خدمه را ایمن نگه دارند، اما معمولاً هزینهشان کمتر از نمونههای دارای خدمه نیست. ما سعی کردیم با تغییر فلسفه طراحی و اصول عملیاتی، هزینه انجام مأموریتها را بهطور قابل توجهی کاهش دهیم.»
برنامه نومارس و ناو دیفاینت در حالی رونمایی میشوند که سیاستمداران و فرماندهان نظامی آمریکا بهطور فزایندهای خواستار توسعه ناوهای بدون سرنشین مقرونبهصرفه، بهویژه برای مقابله با سناریوهای احتمالی مانند حمله چین به تایوان، هستند. دریاسالار ساموئل پاپارو، فرمانده نیروهای آمریکایی در منطقه هندو-پاسیفیک، از استفاده از این ناوها در سناریوی نظامی خاص خبر داده است که هدفش اشباع تنگه تایوان با پهپادها و ناوهای بدون سرنشین است.
بدون دیدگاه